2 Samuel

¹¹Toen scheurde David zijn kleren [ als teken van verdriet ]. Alle mannen die bij hem waren deden hetzelfde. ¹²Ze huilden en aten niets tot de avond. Want ze treurden over Saul en over zijn zoon Jonatan, over het volk van de Heer en over Israël, omdat zij waren gedood. ¹³Daarna vroeg David aan de jongen die hem de boodschap had gebracht: "Waar kom je vandaan?" Hij antwoordde: "Ik ben de zoon van een vreemdeling, een man uit Amalek." ¹⁴David riep tegen hem: "Wat? Hoe heb jij de koning durven doden?" ¹⁵Hij riep één van zijn mannen en beval: "Kom hier en steek hem dood." Dat deed hij. ¹⁶David zei tegen de Amalekiet: "Dit is je eigen schuld. Je eigen mond heeft je beschuldigd. Je hebt zelf gezegd dat je de man hebt gedood die door de Heer tot koning was gezalfd." ¹⁷David zong het volgende treurlied over Saul en Jonatan.