2 Samuel

³¹David zei tegen Joab en zijn mannen: "Scheur je kleren [ als teken van verdriet ], doe rouwkleren aan en loop huilend voor de draagbaar van Abner uit." Koning David liep achter de draagbaar aan. ³²Toen Abner in Hebron begraven werd, huilde de koning luid bij het graf van Abner. En het hele volk treurde mee. ³³De koning zong dit treurlied over Abner: ³⁴Je handen waren niet gebonden,je voeten waren niet geboeid.Je bent laf vermoord,zoals iemand die gedood wordt door schurken."Daar werd iedereen nog bedroefder van. ³⁵Daarna zeiden de mannen van David dat hij iets moest eten. Maar David zwoer: "Ik zweer bij de Heer dat ik tot zonsondergang helemaal niets zal eten." ³⁶Ze vonden dat een goed antwoord. Ze vonden alles goed wat de koning deed. ³⁷En zo begreep iedereen in Israël dat de moord op Abner niet door de koning beraamd was.