Ester

¹Mordechai hoorde ook wat er was gebeurd. Hij scheurde zijn kleren [ als teken van verdriet ] en deed as op zijn hoofd. Hij trok oude, gescheurde kleren aan en liep luid huilend door de stad. ²Zo kwam hij bij de poort van het paleis. Maar hij ging niet naar binnen. Want niemand mocht in rouwkleren het paleis binnen komen. ³In alle provincies van het koninkrijk waar de brief was voorgelezen, treurden de Judeeërs. Ze aten niet, ze huilden en jammerden luid, en velen sliepen op zakken met as als teken van groot verdriet. ⁴De dienaressen en hofdienaren van koningin Ester vertelden haar wat Mordechai deed. Ze schrok hevig en stuurde hen met andere kleren naar hem toe. Maar hij wilde die niet aantrekken. ⁵Toen liet Ester Hatach komen. Hij was één van de hofdienaren die de koning aan haar had gegeven. Ze beval hem te gaan vragen waarom Mordechai rouwkleren had aangetrokken en wat zijn bedoeling was. ⁶Hatach ging naar Mordechai op het stadsplein dat voor de poort van het paleis ligt.