Genesis

¹¹Abraham en Sara waren al heel erg oud. Sara was allang te oud om nog kinderen te kunnen krijgen. ¹²Daarom lachte Sara in zichzelf en dacht: "Alsof ik nog naar mijn man zou verlangen, nu we allebei al zo oud zijn!" ¹³Toen zei de Heer tegen Abraham: "Waarom lacht Sara daar? Waarom zegt ze: 'Alsof ik nog een kind zou krijgen, terwijl ik al zo oud ben!'? ¹⁴Voor de Heer is niets te wonderlijk! Op de juiste tijd, over een jaar, zal Ik bij jullie terugkomen. Dan zal Sara een zoon hebben." ¹⁵Toen loog Sara en zei: "Ik heb niet gelachen." Want ze was bang. Maar de Heer zei: "Dat is niet waar. Je hebt wél gelachen." ¹⁶Toen vertrokken de mannen in de richting van Sodom. Abraham liep een eind met hen mee. ¹⁷De Heer dacht: "Ik zal niet voor Abraham verbergen wat Ik ga doen.