Job

²Nu kan ik toch echt niet langer zwijgen.Het wordt hoog tijd dat ik zeg wat ik ervan vind. ³Want je hebt me zwaar beledigd met je woorden.Maar ik zal je een verstandig antwoord geven. ⁴Je weet toch wel hoe het altijd is geweest?Hoe het is sinds er mensen bestaan? ⁵Je weet het toch:de blijdschap van iemand die zich niets van God aantrekt,duurt maar kort.Na een ogenblik is zijn vreugde alweer voorbij. ⁶Al is hij nog zo trotsen loopt hij met zijn neus in de lucht, ⁷toch gaat hij uiteindelijk net als mest de kuil in.De mensen kijken zoekend rond en vragen:"Waar is hij toch gebleven?" ⁸Net zoals een droom verdwijnt als je wakker wordt,zo is ook hij zomaar verdwenen.