Ad Hebræos

¹⁰  Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis. ¹¹  Cupimus autem unumquemque vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem : ¹²  ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide, et patientia hæreditabunt promissiones. ¹³  Abrahæ namque promittens Deus, quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorem, juravit per semetipsum, ¹⁴  dicens : Nisi benedicens benedicam te, et multiplicans multiplicabo te. ¹⁵  Et sic longanimiter ferens, adeptus est repromissionem. ¹⁶  Homines enim per majorem sui jurant : et omnis controversiæ eorum finis, ad confirmationem, est juramentum.