Ad Hebræos

⁷  Nam si illud prius culpa vacasset, non utique secundi locus inquireretur. ⁸  Vituperans enim eos dicit : Ecce dies venient, dicit Dominus : et consummabo super domum Israël, et super domum Juda, testamentum novum, ⁹  non secundum testamentum quod feci patribus eorum in die qua apprehendi manum eorum ut educerem illos de terra Ægypti : quoniam ipsi non permanserunt in testamento meo : et ego neglexi eos, dicit Dominus. ¹⁰  Quia hoc est testamentum quod disponam domui Israël post dies illos, dicit Dominus : dando leges meas in mentem eorum, et in corde eorum superscribam eas : et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum : ¹¹  et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens : Cognosce Dominum : quoniam omnes scient me a minore usque ad majorem eorum : ¹²  quia propitius ero iniquitatibus eorum, et peccatorum eorum jam non memorabor. ¹³  Dicendo autem novum : veteravit prius. Quod autem antiquatur, et senescit, prope interitum est.