Exodus

¹⁴Toen de dauw was opgetrokken, lagen er over de woestijn fijne korreltjes, zo fijn als zand. ¹⁵Toen de Israëlieten dat zagen liggen, zeiden ze tegen elkaar: "Wat is dit?" Want ze wisten niet wat het was. Mozes zei tegen hen: "Dit is het brood dat de Heer jullie te eten geeft. ¹⁶En dit is wat de Heer jullie beveelt: Verzamel precies zo veel als je vandaag kan opeten. Iedereen mag voor de mensen die in zijn tent wonen 1 gomer [ (2,2 liter) ] per persoon verzamelen." ¹⁷De Israëlieten deden dat en verzamelden de korreltjes. De één verzamelde meer en de ander minder. ¹⁸Ze maten het in een gomer af. Mensen die meer verzameld hadden, hielden niet over. En mensen die minder hadden verzameld, kwamen niet tekort. Iedereen had precies zoveel verzameld als hij kon opeten. ¹⁹Mozes zei tegen hen: "Jullie mogen er niets van bewaren voor de volgende dag." ²⁰Maar sommige mensen luisterden niet naar Mozes. Zij bewaarden toch een deel voor de volgende dag. Toen was het bedorven. Er zaten wormen in en het stonk. En Mozes werd boos op hen.