Exodus

¹²Maar de Heer zorgde ervoor dat de Farao koppig bleef, zodat hij niet naar hen wilde luisteren – zoals de Heer ook tegen Mozes gezegd had. ¹³De Heer zei tegen Mozes: "Sta morgenochtend vroeg op en ga naar de Farao. Zeg tegen hem: 'Dit zegt de Heer, de God van de Hebreeën: Laat mijn volk gaan om Mij te aanbidden. ¹⁴Want nu zal Ik al mijn rampen over uzelf, uw dienaren en uw volk uitstorten. Dan zult u toegeven dat er op de hele aarde niemand is zoals Ik. ¹⁵Ik had u en uw volk al lang kunnen doden met de pest. ¹⁶Maar Ik laat u in leven om u mijn kracht te laten zien. Zo zal op de hele aarde bekend worden wie Ik ben. ¹⁷U wil mijn volk nog steeds niet laten gaan. ¹⁸Daarom zal Ik het morgen om deze tijd zwaar laten hagelen. Nog nooit eerder heeft het zó zwaar gehageld in Egypte.