Exodus

³⁰Maar ik weet dat u en uw dienaren nog steeds geen ontzag hebben voor de Heer God." ³¹(Het vlas en de gerst waren door de hagel platgeslagen, want de gerst had al aren en het vlas stond net in bloei. ³²Maar de tarwe en de spelt waren niet platgeslagen, want die groeien later.) ³³Mozes ging bij de Farao weg. Hij ging de stad uit, stak zijn handen op naar de Heer en bad tot Hem. Toen hield het zware onweer op en de hagel en de stortregen stopten. ³⁴Maar toen de Farao zag dat de regen, de hagel en het zware onweer waren opgehouden, veranderde hij weer gedachten. ³⁵Hij en zijn dienaren bleven koppig. Hij liet de Israëlieten niet gaan – zoals de Heer al door Mozes gezegd had.