Hooglied

¹Ik ben een narcis van Saron,een lelie der dalen. ²– Als een lelie tussen de distelenzo is mijn liefste onder de jonge meisjes. ³– Als een appelboom onder de bomen des wouds,zo is mijn geliefde onder de jonge mannen.In zijn schaduw begeer ik te zittenen zoet is zijn vrucht voor mijn verhemelte. ⁴Hij heeft mij gebracht naar het wijnhuisen zijn banier over mij was de liefde. ⁵Sterkt mij met rozijnenkoeken,verkwikt mij met appels,want ik bezwijm van liefde. ⁶Zijn linkerarm is onder mijn hoofden zijn rechterarm omvangt mij! ⁷Ik bezweer u, dochters van Jeruzalem,bij de gazellen of bij de hinden des velds:wekt de liefde niet op en prikkelt haar niet,vóórdat het haar behaagt.

Liefdeslied der bruid

⁸Hoor – mijn geliefde!Zie, daar komt hij,springend over de bergen,huppelend over de heuvelen. ⁹Mijn geliefde is als een gazelof het jong van een hert.Zie, hij staat achter onze muur,kijkend door de vensters, spiedend door de traliën. ¹⁰Mijn geliefde gaat tot mij spreken:Sta toch op, mijn liefste,mijn schone, en kom. ¹¹Want zie, de winter is voorbij,de regen is over, verdwenen. ¹²De bloemen vertonen zich op het veld,de zangtijd is aangebroken,en ’t gekir van de tortel wordt gehoord in ons land. ¹³De vijgeboom laat zijn vroege vrucht zwellen,en de wijnstokken in bloei geven geur.Sta op, kom, mijn liefste,mijn schone, kom! ¹⁴Mijn duif in de rotskloof,in de schuilhoek van de bergwand,laat mij uw gedaante zien,laat mij uw stem horen,want zoet is uw stemen uw gedaante is bekoorlijk. ¹⁵Vangt ons de vossen,de kleine vossen,die de wijngaarden verderven,nu onze wijngaarden in bloei staan.

Beurtzang van bruid en bruidegom

¹⁶Mijn geliefde is van mij en ik ben van hem,die te midden der leliën weidt, ¹⁷tot de avondwind waaiten de schaduwen vlieden.Wend u dan hierheen, en doeals de gazel, mijn geliefde,of als het jong van een hertop de gekloofde bergen.