ฮา‌บา‌กุก 2:6-12 TH1971

6 ประ‌ชา‍ชาติ​ทั้ง‍สิ้น​เหล่า‍นี้​จะ​ไม่​ยก​คำ​เย้ย‍หยันกล่าว​ต่อ​เขา​หรือ และ​ยก​ทุพภา‌ษิต​กล่าว​เยาะ​เขา​ว่า“วิบัติ​แก่​ผู้​ที่​สะสม​สิ่ง​ที่​มิ‍ใช่​ของ​ตน​ไว้(จะ​ทำ​อย่าง‍นี้​ได้​นาน​เท่า‍ใด​นะ)และ​บรร‌ทุก​ของ​ที่​ยึด​เป็น​ประ‌กัน​ไว้​เต็ม​ตัว

7 ลูก‍หนี้​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​ลุก​ขึ้น​มา​ใน​ปัจ‌จุ‌บัน​ทัน​ด่วน​หรือและ​ผู้‍ใด​ที่​กระ‌ทำ​ให้​เจ้า​ตัว​สั่น​จะ​ไม่​ตื่น​ขึ้น​หรือแล้ว​เจ้า​ก็​จะ​ถูก​เขา​ริบ​บ้าง​ละ

8 เพราะ​ว่า​เจ้า​ได้​ปล้น​มา​แล้ว​หลาย​ประ‌ชา‍ชาติชน‍ชาติ​ทั้ง‍หลาย​ที่​เหลือ​อยู่​นั้น จึง​จะ​มา​ปล้น​เจ้าเพราะ​เจ้า​ทำ​ให้​โล‌หิต​มนุษย์​ตก​และ​เพราะ​การ​ทา‌รุณ​ต่อ​โลกต่อ​บรร‌ดา​หัว‍เมือง​และ​ต่อ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น

9 วิบัติ​แก่​ผู้​ที่​ได้​กำ‌ไร​มา​สู่​เรือน​ของ​ตน​ด้วย​ความ​ชั่วเพื่อ​จะ​วาง​รัง​ของ​ตัว​ให้​สูง​เด่น​ขึ้นเพื่อ​มิ‍ให้​อัน‌ตราย​เอื้อม​ถึง​ได้

10 ที่​จริง​เจ้า​ได้​ออก​อุบาย​หา​ความ​อับ‍อาย​มา​สู่​เรือน​ของ​เจ้าโดย​กำ‌จัด​ชน‍ชาติ​ทั้ง‍หลาย​เป็น​อัน​มาก​เสียเจ้า​ต้อง​เสีย​ชีวิต​ของ​เจ้า

11 เพราะ​ว่า​ศิลา​จะ​ตะ‌โกน​ออก​มา​จาก​ผนังและ​ขื่อ​ก็​จะ​ตอบ‍สนอง​มา​จาก​หมู่​ตัว‍ไม้​ใน​เรือน

12 วิบัติ​แก่​ผู้​สร้าง​เมือง​ด้วย​โล‌หิตและ​วาง​ราก​นคร​ไว้​ด้วย​ความ​ชั่ว