Jonas

Jonasek arrain-sabeletik otoitz

¹Jaunak arrain handi bat bidali zuen Jonas irensteko. Eta hiru egun eta hiru gau igaro zituen Jonasek arrainaren sabelean. ²Arrainaren sabeletik otoitz egin zion Jaunari, bere Jainkoari: ³«Larri nengoela,Jaunari oihu egin nion,eta erantzun zidan;Hildakoen Egoitzatik laguntza eskatu,eta entzun zidan. ⁴Itsas sakonera bota ninduzun,hondo-hondoraino:zurrunbiloak inguratu ninduen,zure uholde eta uhinekazpian hartu. ⁵Hau nioen:Begien aurretik urrun bota nauzu.Ai zure tenplu santuaberriz ikusterik banu! ⁶Ura leporaino heldu zitzaidan,itsas leizeak inguratu ninduen,itsas belarrak buruanbildu zitzaizkidan. ⁷Mendi-erroetaraino jaitsi nintzen,lur azpiraino.Itxiak nituen bertako ateakgainean betiko.Baina zuk, Jauna, ene Jainkoa,bizirik atera ninduzun leizetik. ⁸Hilzorian nengoela,zu ekarri zintudan, Jauna, gogora,eta nire otoitzazureganaino iritsi zen,zure tenplu santuraino. ⁹Sasijainkoen gurtzaileekjainkozaletasuna.bertan behera uzten dute. ¹⁰Baina nik, esker ona kantatuz,sakrifizioa eskainiko dizut,promesak beteko.Jauna da salbatzailea!» ¹¹Orduan, Jonas lehorrera botatzeko agindu zion Jaunak arrainari.