Lukas

Kapituluak 18

Elizen Arteko Biblia (Interfaith Itzulpena)

Emakume alarguna eta epailea

1Etengabe egin behar zutela otoitz eta ez zutela etsi behar adierazteko, parabola hau esan zien Jesusek: 2«Bazen hiri batean epaile bat, ez Jainkoari beldurrik, ez gizakiari begirunerik ez ziona. 3Bazen hiri berean emakume alargun bat ere. Hau epaileagana joaten zen eskatzera: “Egidazu justizia etsaiarekiko auzian”. 4Luzaroan epaileak ez zion jaramonik egin, baina azkenean bere baitan esan zuen: “Ez diot Jainkoari beldurrik, ezta gizakiari ere begirunerik; 5baina, alargun hau gogaikarri zaidanez, egiodan justizia, etengabeko buruhausterik eman ez diezadan”». 6Eta honela bukatu zuen Jaunak: «Begira zer dioen epaile zuzengabeak. 7Eta Jainkoak ez ote die justizia egingo gau eta egun deiadarka ari zaizkion bere aukeratuei? Zain edukiko ote ditu luzaroan? 8Berehala egingo diela justizia diotsuet. Baina Gizonaren Semea datorrenean, aurkituko ote du horrelako sinesmenik munduan?»

Fariseuaren eta zergalariaren parabola

9Honako parabola hau esan zien Jesusek beren buruak zintzotzat hartzen eta besteak gutxiesten zituzten batzuei: 10«Bi gizon tenplura igo ziren otoitz egitera, bata fariseua eta bestea zergalaria. 11Fariseuak, zutik, honela ziharduen otoitzean bere baitan: “Ene Jainkoa, eskerrak zuri besteak bezalakoa ez naizelako: lapur, gaizkile edota adulteriogile; ezta horko zergalari hori bezalakoa ere. 12Astean bi bider egiten dut barau, eta ondasun guztien hamarrenak ordaintzen ditut”. 13«Zergalaria, berriz, urruti gelditurik, ez zen begiak lurretik altxatzera ere ausartzen, baizik eta bular-joka ari zen esanez: “Ene Jainkoa, erruki zaitez bekatari honetaz”. 14«Benetan diotsuet azkeneko hau Jainkoarekin bakean itzuli zela etxera; fariseua, berriz, ez. Zeren eta bere burua goratzen duena beheratu egingo baitu Jainkoak, eta bere burua beheratzen duena, goratu».

Jesus eta haurrak

15Haurtxoak eraman zizkioten Jesusi, uki zitzan; ikasleek, hori ikustean, haserre egiten zieten. 16Baina Jesusek haurtxoak beregana deitu zituen eta esan: «Utzi haurrei niregana etortzen, ez galarazi, horrelakoek baitute Jainkoa errege. 17Benetan diotsuet: Jainkoaren erreinua haur batek bezala onartzen ez duena ez da inola ere bertan sartuko».

Jesusek aberatsari dei

18Handiki batek galdetu zion Jesusi:—Maisu ona, zer egin behar dut betiko bizia ondaretzat jasotzeko? 19Jesusek erantzun zion:—Zergatik esaten didazu ona? Inor ez da ona Jainkoa besterik. 20Badakizkizu aginduak: Ez egin adulteriorik, ez hil inor, ez ostu, ez egin gezurrezko testigantzarik, ohoratu aita-amak. 21Hark, orduan:—Gazte-gaztetandik bete izan dut hori guztia. 22Hori entzutean, Jesusek esan zion:—Gauza bat falta zaizu oraindik: saldu daukazun guztia eta eman behartsuei, zeure aberastasuna zeruan izan dezazun; gero, zatoz eta jarraitu niri. 23Hitz hauek entzutean, guztiz atsekabetu zen handikia, oso aberatsa baitzen.

Aberastasuna salbamenerako oztopo

24Jesusek, handiki hura hain atsekabetua ikusirik, esan zuen:—Bai nekez sartuko direla aberatsak Jainkoaren erreinuan! 25Bai, orratzaren begitik gamelua sartzea errazago, aberatsa Jainkoaren erreinuan sartzea baino. 26Entzuleek galdetu zioten:—Nor salba daiteke, orduan? 27Jesusek erantzun zien:—Gizakiek ez dezaketena Jainkoak badezake.

Dena utzi duten ikasleen saria

28Pedrok esan zuen:—Hara, guk, genituen guztiak utzirik, zuri jarraitu dizugu. 29Jesusek erantzun:—Benetan diotsuet: Jainkoaren erregetzagatik etxea, emaztea, senideak, gurasoak eta seme-alabak uzten dituenak 30mundu honetan askoz gehiago jasoko du, eta datorren munduan betiko bizia.

Jesusek nekaldi-piztuerak hirugarrenez iragarri

31Hamabiak beregana bildurik, Jesusek esan zien: «Hara, Jerusalemera igotzen ari gara, eta han beteko da profetek Gizonaren Semeaz idatzi duten guztia. 32Izan ere, atzerritarren eskuetara emango dute, eta irain eta iseka egingo diote eta listua botako, 33eta, zigorkatu ondoren, hil egingo dute; baina hirugarren egunean piztu egingo da». 34Haiek, ordea, ez zuten ezertxo ere ulertu; haren hizkera ilun gertatzen zitzaien eta ez zekiten zer esan nahi zien.

Jesusek itsua sendatu Jerikon

35Jesus Jerikora hurbildu zelarik, itsu bat eskean zegoen bide-ertzean eserita. 36Jendea igarotzen sumaturik, zer gertatzen zen galdetu zuen. 37Jesus Nazaretarra igarotzen zela jakinarazi zioten. 38Orduan, deiadarka hasi zen:—Jesus, Daviden Semea, erruki zakizkit! 39Aurretik zihoazenek gogor egiten zioten, isil zedin; baina hark areago oihu:—Daviden Semea, erruki zakizkit! 40Jesusek, gelditurik, beregana ekartzeko agindu zuen. Hurbildu zenean, galdetu zion: 41—Zer nahi duzu niregandik?Hark erantzun:—Berriro ikustea, Jauna! 42Jesusek esan zion:—Ikusi, bada; zeure sinesmenak sendatu zaitu. 43Bat-batean, ikusmena etorri zitzaion berriro, eta Jesusen ondoren zihoan, Jainkoa goretsiz. Eta herri osoak, gertatua ikusirik, Jainkoa goratu zuen.