22 ว่า “คนเขลาเอ๋ย เจ้าจะรักความเขลาไปนานสักเท่าใดคนมักเยาะเย้ยจะปีติยินดีในการเยาะเย้ยนานเท่าใดและคนโง่จะเกลียดความรู้นานเท่าใด
23 จงมาสนใจในคำตักเตือนของเรานี่แน่ะ เราจะเทความคิดของเราให้เจ้าเราจะให้ถ้อยคำของเราแจ้งแก่เจ้า
24 เพราะเราได้เรียกแล้วและเจ้าปฏิเสธเรากวักมือและไม่มีใครสนใจ
25 เจ้ามิได้รับรู้ในคำแนะนำของเราและไม่ยอมรับคำตักเตือนของเราเลย
26 ฝ่ายเราจะหัวเราะเย้ยความหายนะของเจ้าเราจะเยาะเมื่อความกลัวลานมากระทบเจ้า
27 เมื่อความกลัวลานมากระทบเจ้าอย่างพายุและความหายนะของเจ้ามาถึงอย่างลมบ้าหมูเมื่อความทุกข์และความระทมใจใหญ่หลวงมาถึงเจ้า
28 แล้วเขาจะทูลเรา แต่เราจะไม่ตอบเขาจะแสวงหาเรา แต่จะไม่พบเรา