Eginak

Kapituluak 2

Elizen Arteko Biblia (Interfaith Itzulpena)

Espiritu Santua apostoluen gainera jaitsi

1Mendekoste-eguna iritsi zenean, toki berean bildurik zeuden guztiak. 2Bat-batean, haize-boladarena bezalako burrunba etorri zen zerutik eta beraiek zeuden etxe guztian durundi egin zuen. 3Orduan, suzko mihiak bezalako batzuk ikusi zituzten, bakoitzaren gainean bana kokatzen. 4Denak Espiritu Santuaz bete ziren eta hizkuntza arrotzez hitz egiten hasi, bakoitza Espirituak eragiten zion eran. 5Egun haietan judu jainkozale asko ziren Jerusalemen, eguzkiaren azpian diren nazio guztietatik etorriak. 6Burrunba hura entzutean, hara bildu zen jendea samaldan, eta txunditurik gelditu ziren, nork bere hizkuntzan hitz egiten entzuten baitzien. 7Zur eta lur, honela zioten: «Mintzo direnok, ez ote dira denak galilearrak? 8Nola daiteke, bada, guretako bakoitzak bere jatorrizko hizkuntzan horiei entzutea? 9Baditugu gurekin partiar, mediar nahiz elamdarrak; baita Mesopotamian, Judean nahiz Kapadozian, Ponton nahiz Asian bizi direnak ere; 10badira gure artean Frigia nahiz Panfiliakoak, Egipto nahiz Zirene inguruko Libia aldekoak, baita erromatarrak ere; 11eta denok, judu eta juduberri , kretar eta arabiar, Jainkoaren egintza miragarriak geure hizkuntzetan aipatzen entzuten diegu». 12Harriturik eta zer pentsa ez zekitela, «Zer da hau?» galdezka ari ziren elkarren artean. 13Beste batzuek, aldiz, honela zioten isekaz: «Edanak daude».

Pedroren hitzaldia

14Orduan, Pedrok, hamaika apostoluen artean zutik, honela hitz egin zien: «Juduok eta Jerusalemen zaudeten guztiok: entzun arretaz nire hitzak, otoi, hemen gertatzen denaz ongi jabe zaitezten. 15Hauek ez daude edanda, zuek uste bezala, goizeko bederatziak besterik ez baitira oraindik. 16Ez, baizik eta Joel profetak esan zuena ari da hemen gertatzen: 17 «Hau dio Jainkoak: Azken egunetan neure espiritua isuriko diet gizaki guztiei. Zuen seme-alabek profetizatu egingo dute, zuen gazteek ikuskariak izango, zuen zaharrek ametsak egingo. 18 Neure morroi eta mirabeei ere neure espiritua isuriko diet egun haietaneta profetizatu egingo dute. 19 Gauza harrigarriak egingo ditut goian, zeruan, eta mirariak behean, lurrean: odola eta sua eta ke-lainoa. 20 Eguzkia ilunpe bihurtuko da, ilargiak odol-itxura hartuko du, Jaunaren eguna, egun handi eta ospetsua, iritsi baino lehen. 21 Orduan, Jaunari dei egin diezaiona salbatuko da. 22«Entzun hau, israeldarrok: Guztiok dakizuenez, Jainkoak Jesus Nazaretarra zuen aurrean sinesgarri egin zuen, mirariak eta egintza ahaltsu eta harrigarriak haren eskuz eginez. 23Jainkoak zuen eskuetara eman zuen, bere asmoaren eta aurrez hartutako erabakiaren arabera, eta zuek gurutzean josi eta hil egin zenuten sinesgabeen eskuz. 24Baina Jainkoak piztu egin zuen, Herioaren lokarrietatik askatuz, Herioak ezin baitzuen hura bere menpe eduki. 25Izan ere, honela dio Davidek hartaz: «Begi aurrean dut Jauna etengabe; bera ondoan dudala, ez naiteke koloka. 26 Horregatik, alai daukat bihotza, pozez kantari mihia, itxaropenean lasai gorputza. 27 Ez bainauzu Herio Leizera botako, zure fededuna ez duzu hilobian galtzen utziko. 28 Bizirako bidea erakutsiko didazu: zeure aurrean alaitasunez beteko. 29«Senideok, uztazue argi eta garbi esaten David gure arbasoa hil egin zela eta lur eman ziotela, eta hor dugu gaur ere haren hilobia. 30Baina profeta zen eta bazekien hark Jainkoak zin eginez hitzeman ziona: beraren odoleko bat ezarriko zuela bere tronuan. 31Beraz, aurrez ikusi zuen Mesias piztuko zela, eta honetaz mintzo zen hau esatean: ez zuela Jainkoak Herio Leizera botako eta ez zela haren gorputza hilobian galduko. 32Jesus hau piztu egin du Jainkoak, eta gu guztiok gara lekuko. 33Jainkoak bere eskuinaldera altxatu duelarik, hitzemandako Espiritu Santua hartu du Aitarengandik eta guri isuri; hauxe da zuek ikusten eta entzuten ari zaretena. 34David ez zen zerura igo; hala ere, hau dio: «Hona Jaunak ene Jaunari esana: “Eseri nire eskuinean, 35 zeure etsaiak oinazpian jartzen dizkizudan bitartean”. 36«Jakin beza ongi, beraz, Israel herri osoak Jaun eta Mesias egin duela Jainkoak, zuek gurutziltzatu zenuten Jesus hau». 37Hitz hauek bihotzean zirrara egin zieten, eta Pedrori eta gainerako apostoluei galdetu zieten:—Zer egin behar dugu, anaiok? 38Pedrok erantzun zien:—Bihozberri zaitezte eta bataiatu guztiok, Jesus Mesiasen izenean bekatuak barka dakizkizuen, eta Espiritu Santua hartuko duzue dohain. 39Zuentzat eta zuen seme-alabentzat agindu baitzuen Jainkoak dohain hau, baita Jainko gure Jaunak deituko dituen atzerritar guztientzat ere. 40Beste hitz askoren bidez egiten zien Pedrok testigantza eta arren eskatzen zien: «Salba zaitezte gizaldi honi datorkion hondamenditik». 41Pedroren hitza onartu zutenak bataiatu egin ziren, eta egun hartan hiruren bat mila lagun elkartu zitzaizkion taldeari. 42Denak apostoluen irakaspenak entzuteari eta elkarte-bizitzari emanak bizi ziren, ogi-zatitzea eta otoitza elkarrekin egiten zituztelarik.

Fededun-elkartearen bizimoduaFededun-elkartearen bizimodua: Hau dugu Eginak liburuko hiru laburpenetariko bat (ik. 4,32-35; 5,12-16). Lehen kristau-elkartearen bizimodua azaltzen digute hirurok era berdintsuan.

43Mundu guztia izuturik zegoen, apostoluek egiten zuten hainbat egintza harrigarri eta mirarirengatik. 44Fededun guztiak elkarturik bizi ziren, eta dena denentzat zeukaten: 45beren lur eta ondasunak saldurik, guztien artean banatzen zuten dirua, nork zer behar zuen. 46Egunero bildu ohi ziren tenpluan, baina ogia etxeetan zatitzen zuten, otorduak elkarrekin pozik eta bihotz xaloz eginez. 47Jainkoa goresten zuten, eta herri osoaren estimazioa zuten. Eta Jaunak egunetik egunera gehitzen zizkion elkarteari salbatzen zirenak.