Eginak

Paulok bere buruaren alde egin Agriparen aurrean

¹Orduan, Agripak esan zion Paulori: «Hitz egin dezakezu zeure buruaren alde».Paulok eskuaz keinu egin eta honela hasi zuen bere defentsa: ²«Zorionekoa ni, Agripa erregea, juduek leporatzen dizkidaten erru guztiez gaur neure burua zure aurrean zuritzeko aukera dudalako; ³eta, areago, zu juduen ohitura eta eztabaidak ongi ezagutzen dituzuna izanik. Entzun iezadazu, beraz, otoi, eroapenez. ⁴«Nire bizitza judu guztiek ezaguna dute, neure herritarren artean, Jerusalemen, bizi izan bainintzen gazte-gaztetandik. ⁵Aspaldidanik ezagutzen naute eta aitor dezakete, nahi badute, fariseu bezala bizi izan naizela, gure erlijioko alderdirik zorrotzenaren arabera, alegia. ⁶Eta orain auzipean baldin banaukate, Jainkoak gure arbasoei egin zien agintzarian itxaropena dudalako da, ⁷gure hamabi leinuek, Jainkoa gau eta egun etengabe zerbitzatuz, beteko dela espero duten agintzari horretan itxaropena dudalako. Itxaropen horregatik salatzen naute juduek, errege jauna. ⁸Zer, bada? Jainkoak hildakoak piztea sinestezina iruditzen al zaizue? ⁹«Egia da, nik ere Nazareteko Jesusi borroka egin behar niola uste izan nuen, horretarako bide guztiak erabiliz. ¹⁰Eta hala egin nuen Jerusalemen: apaizburuengandik harturiko baimenaz, fededun asko sartu nuen kartzelan eta ontzat eman ohi nuen haien hilketa. ¹¹Etengabe sinagogaz sinagoga ibiliz, gogor zigortzen nituen, beren fedea ukarazteko. Eta, amorruaren amorruz, atzerriko hirietan ere pertsegitu ohi nituen.

Paulok bere konbertsioa kontatu

¹²«Hala, banindoan behin Damaskora, apaizburuen baimenez eta mandatuz. ¹³Eta bidean, errege jauna, eguerdi aldera, eguzkia baino distiratsuago zen zerutiko argi bat ikusi nuen, eta bere distiraz inguratu gintuen ni eta neure bidelagunak. ¹⁴Denok lurrera erori ginen, eta mintzo bat entzun nuen niri hebreeraz esaten: “Saulo, Saulo, zergatik pertsegitzen nauzu? Zeuretzat okerrago eztenari ostikoka egiten badiozu!” ¹⁵“Nor zaitut, Jauna?” galdetu nion nik. Eta Jaunak erantzun: “Jesus naiz, zuk pertsegitzen duzuna. ¹⁶Baina altxa zaitez eta jarri tente! Honetarako agertu natzaizu: orain ikusi duzunaren eta aurrera agertuko dizudanaren zerbitzari eta lekuko bihurtzeko. ¹⁷Nik askatuko zaitut zeure herriaren eskutik eta jentilen eskutik, hauen artera bidaliko baitzaitut, ¹⁸begiak ireki diezazkiezun eta ilunpetatik argitara eta Satanasen menpetik Jainkoarengana bihur daitezen; horrela, niregan sinetsiz, bekatuen barkamena izan eta sagaratuei dagokien ondarea eskura dezaten”.

Paulok juduei eta jentilei egindako testigantza

¹⁹«Nik, Agripa erregea, ez nion zeruko ikuskariari ez entzunarena egin. ²⁰Aitzitik, Damaskokoei lehenbizi, Jerusalem eta Judea osokoei gero, eta jentilei ondoren, bihozberri daitezela hots egin diet eta Jainkoarengana itzul daitezela, bihozberritzeari dagokion eran biziz. ²¹Honengatik atzeman ninduten juduek tenpluan, eta hil egin nahi izan ninduten. ²²Baina Jainkoaren laguntzari esker, handi eta txikien aurrean testigantza egiten jarraitu dut gaurdaino; nik ez dut profetek eta Moisesek aurrez iragarria besterik esaten, hau da, ²³Mesiasek sufritu egin behar zuela; baina, hildakoen artetik aurrena piztuz, salbamenaren argia ekarriko ziela bere herriari eta jentilei».

Paulok Agripari sinesmenera dei

²⁴Paulo bere buruaren defentsan honela ari zela, Festok goraki esan zuen:—Burutik hago hi, Paulo! Gehiegi ikasteak burua nahastu dik. ²⁵Paulok erantzun zuen:—Ez nago burutik, Festo agurgarria; nire hitzak egiazkoak eta zentzuzkoak dituzu. ²⁶Erregeak badaki honen guztiaren berri, eta horregatik mintzo natzaio konfiantza osoz; ziur nago guztiotarik deus ere ez dela harentzat ezezagun, ez baitira zoko batean gertatuak. ²⁷Sinesten al diezu profetei, Agripa erregea? Ziur nago sinesten diezula. ²⁸Agripak esan zion Paulori:—Beste pixka bat, eta kristau bihurtuko nauzu. ²⁹Eta Paulok hari:—Pixka bat nahiz puska bat, Jainkoak nahi izan dezala, zu ez ezik, gaur niri entzuten didaten guztiak ere, ni naizena izatea… katea hauek aparte! ³⁰Une hartan, erregea altxatu egin zen, baita gobernaria, Berenize eta haiekin zeudenak ere. ³¹Ateratzean, honela ziotsaten elkarren artean:—Gizon honek ez du ez heriotza, ez kartzela merezi duenik ezer egin. ³²Agripak Festori esan zion:—Gizon hau aska zitekeen, enperadoreagana jo izan ez balu.