Марко 12 MK2006D

Парабола за немилосрдните лозари

1 И почна да им говори во пара­бо­ли: „Еден човек насади лозје и го загради со ограда, па ископа бунар и соѕида кула; и им го предаде на ло­за­ри­те, и си отиде.

2 А кога дојде времето, испрати кај лозарите слуга, за да го прибере од нив родот на лозјето.

3 Но тие го фатија слугата, го натепаа и го испратија со празни раце.

4 И пак испрати кај нив друг слуга; и го нападнаа со камења и му ја расцепија главата, па го пратија посрамен.

5 Испрати и друг; него, пак го убија; и мнозина други, едните ги натепаа, дру­гите ги убија.

6 А имаше уште еден син, кој му беше возљубен; па, го испрати најпосле него кај нив, велејќи: ‚Ќе се засрамат од сина ми.‘

7 Но лозарите си рекоа меѓу себе: ‚Овој е наследникот! Ајде да го убиеме и наследството ќе биде наше!‘

8 И го фатија, го убија и го исфрлија надвор од лозјето.

9 Што ќе направи, пак, господарот на лозјето? Ќе дојде и ќе ги погуби лоза­ри­те, а лозјето ќе го даде на други.

10 Зар не сте го читале ова во Пис­мо­то: ‚Ка­менот, што го отфрлија ѕида­ри­те, стана камен темелник.‘

11 Од Господ е тоа, и чудесно е во очи­те наши.“

12 И сакаа да Го фатат, но се уплашија од народот, зашто разбраа дека за нив ја кажа параболата па откако Го оставија, и си отидоа.

За плаќањето данок

13 А пратија кај Него некои од фари­се­ите и од Иродовците, за да Го фатат на збор.

14 Тие дојдоа и Му рекоа: „Учителе, знаеме дека си вистинит и дека не се плашиш од никого, зашто не гледаш кој е кој, туку вистински поучуваш за патот Божји. Треба ли да му се дава данок на царот или не? Да даваме ли, или да не даваме?“

15 А Тој, знаејќи ја нивната лицемерност, им рече: „Зошто ме искушувате? Донесете ми еден денариј да го видам!“

16 И тие донесоа. Па им рече: „Чиј е овој лик и натпис?“ Му рекоа: „На ца­рот.“

17 Тогаш Исус им одговори и рече: „Подајте го царевото на царот, а Бож­јото на Бога!“ И тие Му се восхитуваа.

За воскресението

18 Дојдоа кај Него и садукеите, кои ве­лат дека нема воскресение, па Го пра­шаа, говорејќи:

19 „Учителе, Мојсеј ни напиша: ‚Ако некому умре братот и остави жена, а де­ца не остави, тогаш брат му нека ја земе жената негова и нека го подигне потомството на својот брат.‘

20 Беа седуммина браќа: првиот зеде жена и кога умре, не остави пород.

21 Неа ја зеде вториот, и умре, но и тој не остави пород; исто така и третиот.

22 Ја зедоа сите седуммина, и не оста­вија пород. По нив умре и жената.

23 При воскресението, пак, кога ќе вос­креснат, на кого од нив таа ќе биде же­на? Зашто седуммина ја имаа како же­на.“

24 А Исус им одговори и рече: „Зар не се лажете, бидејќи не ги познавате ниту Писмата, ниту силата Божја?

25 Зашто, кога ќе воскреснат од мртвите, ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат, туку се како ангели на не­бесата.

26 А за мртвите, дека ќе воскреснат, не сте ли читале во книгите на Мојсеј, како му рече Бог кај капината, велејќи: ‚Јас сум Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Ја­ковов‘?

27 Но Тој не е Бог на мртвите, туку Бог на живите. Вие, пак, многу се ла­жете!“

Најважната заповед

28 Тогаш пристапи еден од книж­ни­ците, кој ги слушаше како се препираат и откако виде дека Исус им одговараше добро, Го запраша: „Која е прва од сите заповеди?“

29 А Исус му одговори: „Прва од сите заповеди е: ‚Чуј Израиле! Господ, Бог наш, е еден Господ.

30 Затоа, возљуби Го Господа, твојот Бог, со сето свое срце и со сета своја душа, и со сиот свој разум, и со сета своја сила!‘ Ова е првата заповед.

31 А втората е слична на неа: ‚Возљуби го својот ближен како себеси!‘ Друга за­по­вед, поголема од овие, нема.“

32 Книжникот Му рече: „Добро, Учи­теле. Право кажа дека Бог е еден, и де­ка нема друг, освен Него;

33 и дека, да Го љубиш со сето срце, и со сиот разум, и со сета своја душа, и со сета сила, и да го љубиш ближниот свој како себеси е повеќе од сите сепаленици и жртви.“

34 Исус, пак, кога виде дека умно од­говори, му рече: „Не си далеку од цар­ството Божјо.“ И никој повеќе не се ос­мелуваше да Го прашува.

За Месијата

35 И кога одговараше Исус, по­учу­вај­ќи во храмот, рече: „Како тоа книж­ни­ците велат дека Христос е син Давидов,

36 кога самиот Давид кажа преку Светиот Дух: ‚Му рече Господ на мојот Господ: седи од Мојата десна страна, додека не ги положам Твоите неприја­тели за подножје на нозете Твои!‘

37 И така, сам Давид Го нарече Гос­под; од каде тогаш да Му е Тој син?“ И многу народ Го слушаше со задовол­ство.

За книжниците

38 И им рече потоа во Својата поука: „Чувајте се од книжниците, кои сакаат да одат во долги облеки и да ги поздравуваат по улиците,

39 да имаат предни седишта во синагогите, како и први места на гозбите.

40 Тие, што ги подјадуваат домовите на вдовиците и лицемерно долго се мо­лат, ќе бидат потешко осудени.“

Прилог од една вдовица

41 Па седна Исус спроти ризницата и гледаше како народот пушта пари во неа. Мнозина богати пуштаа многу.

42 И кога дојде една бедна вдовица, пушти две лепти, што изнесува еден кодрант.

43 А Исус, откако ги повика уче­ни­ци­те Свои, им рече: „Вистина ви велам де­ка оваа сиромашна вдовица даде повеќе од сите, што пуштија во ризницата;

44 зашто сите пуштија од својот ви­шок, а таа од својата сиромаштија даде сѐ што имаше, целиот свој имот.“

поглавја

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16