Дела 11 MK2006D

Петар се оправдува пред Црквата во Ерусалим

1 Апостолите и браќата во Јудеја, слушнаа дека и незнабошците го примиле словото Божјо.

2 И кога Петар влезе во Ерусалим, обрезаните што беа со него го укорија,

3 велејќи: „Ти си бил кај необрезани луѓе и си јадел со нив.“

4 А Петар почна да им расправа за сѐ по ред, велејќи:

5 „Јас бев во градот Јопија, и, додека се молев, во занес здогледав видение: од небото слегуваше некаков сад, како не­кое платниште, врзано за четирите краишта, и дојде дури до мене.

6 Откако погледав во него и го разгле­дав, видов четириножни земни животни, ѕверови, влекачи и птици небески.

7 И чув глас што ми зборуваше: ‚Ста­ни Петре, заколи и јади!‘

8 Јас, пак, реков: ‚Не, Господи, зашто ништо погано или нечисто никогаш не влегло во устата моја.‘

9 А гласот од небото повторно прого­вори и рече: ‚Она што Бог го очистил, ти не го сметај за погано!‘

10 Тоа се повтори трипати; и пак се крена на небото.

11 И ете, во тој час застанаа тројца лу­ѓе, испратени кај мене од Кесарија.

12 А Духот ми рече да појдам со нив, без двоумење. Со мене дојдоа и овие шестмина браќа, и влеговме во куќата на оној човек.

13 Тој ни раскажа како видел ангел во куќата своја, кој застанал и му рекол: ‚Прати во Јопија луѓе и повикај го Си­мон, наречен Петар.

14 Тој ќе ти каже зборови, преку кои ќе бидеш спасен ти и целиот твој дом.‘

15 И кога почнав јас да зборувам, над нив слезе Духот Свети, како и над нас во почетокот.

16 Тогаш се сетив на зборовите Гос­по­дови: ‚Јован крштеваше со вода, а вие ќе бидете крстени со Дух Свети.‘

17 Ако, Бог им даде еднаков дар, како и нам, кои поверувавме во Господа Исуса Христа, тогаш кој сум јас да Му се спротивставам на Бога?“

18 Откако го ислушаа тоа, тие се успо­коија и Го прославуваа Бога, велејќи: „Значи и на незнабошците Бог им даде покајание за живот.“

Црквата во Антиохија

19 А оние, што се беа распрснале по­ради гонењето до кое дојде по убиството на Стефан, стигнаа сѐ до Феникија, Кипар и Антиохија, и никому не му го проповедаа словото, освен на Јудејците.

20 А некои од нив – Кипрани и Ки­ри­нејци, штом пристигнаа во Антиохија, почнаа да им проповедаат и на Ели­ни­те, навестувајќи го Евангелието на Гос­пода Исуса.

21 И раката Господова беше со нив, та голем број луѓе поверуваа и се обратија кон Господа.

22 Веста за тоа дојде до ушите на црквата ерусалимска. И тогаш го испратија Варнава да оди во Антиохија.

23 А тој, кога пристигна, ја виде благодатта Господова, се зарадува, и ги бод­реше сите да пребиваат во Господ со непоколебливо срце.

24 Тој беше добар човек и исполнет со Дух Свети и вера. И значително мнош­тво луѓе се припои кон Господ.

25 Потоа, Варнава тргна за Тарс да го бара Савле.

26 И кога го најде, го доведе во Анти­охија. И цела година тие се собираа во црквата и поучуваа големо мноштво лу­ѓе. Во Антиохија за прв пат ги нарекоа учениците христијани.

27 А во тоа време слегоа од Ерусалим во Антиохија некои пророци.

28 И еден од нив, по име Агав, прет­скажа преку Духот дека по целата вселена ќе настане голем глад. И токму таква голема и настана во времето на царот Клавдиј.

29 Тогаш учениците решија, секој, колку што има, да испрати за поткрепа на браќата, што живееја во Јудеја.

30 Тоа го направија, така што го пра­тија собраното до старешините преку Варнава и Савле.

поглавја

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28