Jeremias
Kapituluak 8
Elizen Arteko Biblia
1Jaunak dio: «Aldi hartan, beren hilobietatik aterako dituzte Judako erregeen hezurrak, buruzagi, apaiz, profeta eta Jerusalemen bizi diren guztien hezurrak,
2eta eguzkitan, ilargitan eta izar guztien argitan zabalduko dituzte —beraiek maitatu, zerbitzatu, jarraitu, kontsultatu eta gurtu dituzten astroen argitan—. Ez ditu inork bilduko lur emateko. Simaurra bezala geldituko dira lurrazalean.
3Gaizto horien artetik bizirik geldituko direnek nahiago izango dute heriotza bizia baino, nik sakabanatuko ditudan edonon. Hala diot nik, Jaun ahalguztidunak.
Israelek itsu-itsu jarraitu gaiztakerian
4«Zuk, Jeremias,hauxe esango diozu herriarinire izenean:Erortzen dena,ez ote da jaikitzen?Bidea galdu duena,ez ote atzera itzultzen?
5Zergatik urrundu zait, bada,betikoJerusalemgo herri hau?Gogor eusten diobere makurkeriari,ez du itzuli nahi atzera.
6Adi-adi entzun diet,baina ez dira hitzeko jendea,ez da inorbere gaiztakeriaz damutzen,bere hutsegiteak aitortuz.Denak beren bidean zuzen aurrera,ziztu bizian borrokaraoldartzen den zaldia bezala.
7Zikoinak ereantzematen dio zeruari,lekuz noiz aldatu jakiteko;usapalak, enarak eta kurriloakbadakite noiz itzuli.Nire herriak, ordea,ez du nik, Jaunak,agindua ezagutzen.
8Nolatan esan dezakezuejakintsu zaretela,zeuekin duzuela Jaunaren legea?Zeuen lege-maisuen luma gezurtiakfaltsu bihurtu du lege hori!
9Lotsaturik geldituko dirajakintsuak,eraitsiak eta preso hartuak izango.Non da horien jakinduria,Jaunaren hitzamespretxatu dutelarik?
10Beraz, horien emazteakarrotzei emango dizkiet,horien soro-landak menderatzaileei.Denak, txiki eta handi,irabazi-gose dira;apaizak eta profetakfaltsukeriari emanak.
11Nire herriaren zauriaazaletik sendatu nahi dute.“Dena ongi doa, oso ongi” diote,baina ez doa ongi, ez.
12Lotsatu egin behar luketeberen egintza higuingarriengatik;baina ez dira batere lotsatzen,ez dakite lotsa denik ere.Horregatik, erori egingo dira,besteak bezalaxe,lur joko dute nire zigorraldian.Nik, Jaunak, esana».
Suntsitu egingo ditut
13Jaunak dio:«Suntsitu egingo ditut, suntsitu:mahatsik ez mahastian,pikurik ez pikondoan,orri zimela besterik ez da geldituko.Azpian hartuko dituztenakbidaliko dizkiet».
14Eta jendeak, berriz:«Zer egiten dugu hemen geldi?Bil gaitezen, goazen gotorlekuetara,bertan hiltzera,Jaunak, gure Jainkoak,heriotzara ematen baikaitu;ur pozoitua eskaintzen digu,beraren aurka bekatu egin dugulako.
15Bakearen zain geunden,baina ez dugu onik.Osasunaldia espero genuen,baina beldur-ikara dugu gainean.
16Badator etsaia!Dan-dik entzuten dazaldien arnas hotsa!Haien irrintziralur osoa dardaratzen da.Gure lurraldeaeta bertako ondasunak,hiriak eta hiritarrak,dena hondatzera dator».
17Jaunak dio:«Begira,suge pozoituak bidaliko dizkizuet.Ez duzue horiek liluratzekomodurik izango,eta zizta egingo dizuete».
Profetaren negar-kanta
18Nire nahigabeakez du erremediorik,eroria dut bihotza.
19Lurralde guztian entzuten ditutnire herriaren aieneak:«Ez al dago Sionen Jauna?Ez al dago bertan beraren erregea?»Eta Jaunak erantzun:«Eta zuek, zergatik iraindu nauzuezeuen idoloekin,zentzugabekeria arrotz horiekin?»
20Herriak, berriz:«Uztaroa igaro da, uda amaitu,baina guretzat salbaziorik ez».
21Neure herria jo duenhondamenaz nago jota,goibel eta izuak hartuta.
22Ez ote sendagairik Galaaden,ez ote medikurik?Zergatik ez da sendatzennire herria?
23Nork bihurtuko nire burua ur,nire begiak malko-iturri,gau eta egun negar egitekonire herriko hildakoengatik?